door NPC op do 18 dec 2008, 08:39
ja dat vind ik althans een erg spannende gedachte. Muziek is een universele taal, die niemand hoeft te leren. De mensen in Timboektoe begrijpen zonder enige scholing of uitleg de muziek die hier gemaakt wordt en omgekeerd horen wij zonder enige voorkennis of toelichting welke stemming een stuk muziek uit om het even welke cultuur en welke tijd heeft,bv de fado doet ons hetzelfde aan als de portugees die ermee op is gegroeid, en het adagietto uit de vierde van Mahler zal een portugees net zo kunnen ontroeren als die mij ontroert. Het maakt niet uit wat voor achtergrond je hebt, welke kennis of scholing. Tenminste niet bij die muziek die echt een menselijk gevoel in zich draagt (je hebt ook muziek die op grond van redenering, calculatie en theorie gemaakt wordt natuurlijk, de onzinmuziek).
Zelf planten reageren op muziek. Muziek die ons innerlijk versterkt als het ware, waarbij we ons rustig, harmonieus zullen gaan voelen (bepaalde stukken van Bach bv) die blijken de groei van planten sterk te kunnen bevorderen, terwijl planten dus anderszins weer kwijnen wanneer ze voortdurend heavy metal te 'horen' krijgen, bedreigende, of onheilspellende, agressieve muziek (die op zijn tijd natuurlijk best 'lekker' kan zijn.
Tja, alles is in de grond van de zaak emotie, daar zou je heel lang op voort kunnen borduren nog.
Ik denk dat je wel vast kunt stellen dat alles wat je doet in eerste en laatste instantie vanuit een emotie in gang wordt gezet en betekenis en zin krijgt.
Alles wat je doet 'wil' je op de éen of andere manier doen, ook als je geen keus hebt, als het verplichtingen of fysieke noodzaak betreft, komt er toch heel duidelijk een 'willen' aan te pas om die handeling (of wat het ook is) ten uitvoer te brengen.
Als je jezelf zonder emotie probeert voor te stellen, dan denk ik dat je bij een voorstelling van '' dood zijn' of 'niet zijn' aanbelandt